กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 410 ผ่านด่านไปได้อย่างราบรื่น
“เอาละ ตอนนี้เจ้าควรบอกข้าได้แล้วว่าเรื่องทั้งหมดเป็นมาอย่างไรกันแน่”
เมื่อกลับถึงตำหนักโซ่วคัง ไทเฮาก็พระราชทานที่นั่งให้อันหลิงหรงก่อน รับสั่งให้นางไม่ต้องเกรงใจ
จากนั้นไทเฮาก็ให้บ่าวไพร่ที่ไม่เกี่ยวข้องออกไป เหลือเพียงพระองค์ ซุนจู๋ซี และอันหลิงหรง
“ขอไทเฮาทรงฟังหม่อมฉันเล่าอย่างช้า ๆ เพคะ”
อันหลิงหรงรู้ว่าไทเฮาต้องถามนางเป็นแน่ มิฉะนั้นก็คงไม่พานางจากตำหนักอี้คุนกลับตำหนักโซ่วคังเป็นพิเศษ
อีกทั้งเดิมทีนางก็มิได้คิดปิดบังไทเฮา เมื่อไทเฮาพยักหน้าช้า ๆ นางจึงเริ่มเรียบเรียงความคิด