กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 367 ดุจเงาตามติด
ยังไม่รีบสารภาพมาตามจริงอีกหรือ?
หวาเฟยนั่งตัวตรงอยู่บนตั่ง ดวงตาเย็นชาเพ่งมองเฉาฉินโม่ที่คุกเข่าอยู่เบื้องหน้า
นิ้วมือของนางเคาะที่เท้าแขนเบา ๆ เป็นจังหวะต่อเนื่อง ราวกับกำลังเร่งให้เฉาฉินโม่ตอบคำถามของตนเสียที
“ว่ามาสิ นังเจินหวนผู้นั้นมาหาเจ้า ด้วยเหตุใดกันแน่?”
เมื่อเห็นเฉาฉินโม่เอาแต่พูดวกไปวนมาไม่ยอมตอบตรง ๆ น้ำเสียงของหวาเฟยก็เผยความรำคาญออกมาเล็กน้อย
เฉาฉินโม่ก้มหน้า ไม่กล้าสบตาหวาเฟย ก่อนจะกล่าวช้า ๆ ว่า “กราบทูลพระนาง หว่านกุ้ยเหริน…เริ่มจากพูดคุยสัพเพเหระกับหม่อมฉันอยู่สองสามคำ จากนั้น…”