กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 254 พระราชทานราชทินนามฮุ่ย
เพื่อให้แน่ใจว่าเสิ่นเหมยจวงจะปลอดภัย อันหลิงหรงจึงอยู่เป็นเพื่อนนางที่ตำหนักเสียนฝูตลอดทั้งวัน หลังจากรับปากคำฝากฝังของเจินหวนแล้ว
อีกทั้งเมื่อคืนพวกนางยังอดนอนจนดึกดื่น ผลคือวันรุ่งขึ้นทั้งสองคนต่างดูอ่อนเพลียไร้เรี่ยวแรง
ครั้นพระสนมจิ้งผินมาเยี่ยมพวกนาง ก็ถึงกับตกใจสะดุ้ง
พวกเจ้า…พวกเจ้าเป็นอะไรกันไป