กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 253 ตั้งความหวังไว้กับวันหน้า
เจ้ากำลังตำหนิเราว่ามิได้ช่วยระบายโทสะแทนเสิ่นกุ้ยเหรินหรือ
ระหว่างทางกลับเรือนซุ่ยอวี้ ยงเจิ้งทอดพระเนตรเจินหวนที่เอาแต่เงียบงัน ในที่สุดก็อดมิได้ จึงเป็นฝ่ายเอ่ยถามขึ้นก่อน
ฝ่าบาทตรัสเช่นนี้ได้อย่างไรเพคะ หม่อมฉันจะกล้าได้อย่างไร…
เมื่อเจินหวนถูกถามเช่นนี้ สีหน้าของนางมิได้แสดงอารมณ์มากนัก เพียงเอ่ยกับยงเจิ้งด้วยท่าทีหวาดเกรง
ปากบอกว่าไม่กล้า แต่ในใจอาจมิได้คิดเช่นนั้นก็ได้