กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 217 มีข่าวน่ายินดีเพิ่มอีกเรื่อง
“อุแหวะ!”
เดิมทีหวาเฟยกำลังจะพูดอยู่แล้ว แต่ใครจะคิดว่าจู่ ๆ เสียงอาเจียนอย่างหนักจะดังขึ้นข้างกาย ดึงดูดสายตาของทุกคนไปในทันที
“บอร์จิกินกุ้ยเหริน เจ้าเป็นอะไรไป?”
ฮองเฮาทอดพระเนตรบอร์จิกินกุ้ยเหรินที่สีหน้าเจ็บปวดและกำลังขย้อนอยู่ไม่หยุด พระขนงพลันขมวดเข้าหากันโดยไม่รู้ตัว
ภาพเช่นนี้มองอย่างไรก็ช่างคุ้นตาเหลือเกิน…
มองไปรอบตำหนัก บรรดาพระสนมทั้งหลายอย่างเสิ่นเหมยจวงและฟูชากุ้ยเหริน ต่างก็เคยแสดงอาการเช่นนี้ต่อหน้าพระนางมาแล้ว
เมื่อทอดพระเนตรบอร์จิกินกุ้ยเหรินที่กำลังคลื่นไส้อยู่ตรงนั้น ความคิดหนึ่งที่ไม่เป็นมงคลก็ผุดขึ้นในใจฮองเฮาอย่างรวดเร็ว
หรือว่า…