กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 210 หลีกเลี่ยงแทบไม่ทัน
ที่อันหลิงหรงบอกว่าคิดถึงเจินหวน แท้จริงแล้วเป็นเพียงข้ออ้างเท่านั้น
เมื่อครู่พอรู้จากปากซูเผยเซิ่งว่าแป้งหอมพระราชทานเหล่านี้มีเพียงนางกับเสิ่นเหมยจวง อันหลิงหรงก็ได้ข้อยืนยันในใจ พลันรู้สึกได้ว่าเรื่องนี้ไม่สู้ดี
เมื่อผนวกกับประสบการณ์ในชาติก่อน ฮองเฮาอาจฉวยโอกาสจากเรื่องนี้ก่อเรื่องใหญ่ขึ้นมา
อันหลิงหรงจำได้แม่นยำว่า ในชาติก่อนฟูชากุ้ยเหรินมิได้แท้งเร็วถึงเพียงนี้ นางก็ได้รับแป้งหอมที่ยงเจิ้งรับสั่งให้สำนักหมอหลวงปรุงขึ้นเป็นพิเศษเช่นกัน ครั้นฮองเฮาเชิญทุกคนไปชมดอกไม้ที่ตำหนักจิ่งเหริน นางก็จงใจอวดแป้งหอมต่อหน้าผู้คนอยู่พักใหญ่