กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 202 เบ่งบานรุ่งเรือง
“หยุดเกี้ยวก่อน”
อันหลิงหรงมองเห็นเงาร่างหนึ่งที่ดูคุ้นตาอยู่บนทางเดินในวังผ่านหน้าต่างเล็ก จึงสั่งหลิวอวิ๋นที่ติดตามมาว่าให้หยุดเกี้ยวก่อน
“เจ้าค่ะ”
แม้หลิวอวิ๋นจะไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น แต่จุดเด่นที่สุดของนางคือพูดจาซื่อตรง ยามนี้จึงไม่ซักไซ้ เพียงทำตามคำสั่งของอันหลิงหรง ให้ขันทีน้อยหามเกี้ยวหยุดลง
จากนั้นหลิวอวิ๋นก็คาดเดาว่าอันหลิงหรงคงจะลงจากเกี้ยว จึงก้าวเข้าไปเปิดม่านเกี้ยวให้อย่างรู้งาน
“ผู้ที่อยู่ข้างหน้าคือพี่ซินฉางไจ้คนใหม่หรือ?”
อันหลิงหรงเดินไปข้างหน้าสองสามก้าว แล้วส่งเสียงเรียกคนผู้นั้น