กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 201 ฮองเฮาย่อมแตกต่าง
“เจ้าคิดจะตั้งฝ่ายของตนเองหรือ?”
เสิ่นเหมยจวงจ้องมองอันหลิงหรง ลังเลอยู่นาน ในที่สุดก็ถามคำถามนี้ออกมา
“มิใช่ว่าข้าอยากทำเช่นนั้น แต่สถานการณ์บีบบังคับ ตอนนี้ผู้อื่นถือมีด ข้าเป็นเนื้อให้แล่ แต่พี่เองก็คงไม่อยากให้พวกเรากลายเป็นเฉากุ้ยเหรินคนที่สองหรือคนที่สามกระมัง?”
อันหลิงหรงย้อนถามเสิ่นเหมยจวง แม้บนใบหน้ายังคงมีรอยยิ้ม แต่น้ำเสียงกลับปราศจากรอยยิ้มแม้แต่น้อย
“เฉากุ้ยเหริน…”
เมื่อได้ยินอันหลิงหรงเอ่ยถึงเฉาฉินโม่ สีหน้าของเสิ่นเหมยจวงก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย