กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 152 เป่าเชวี่ยมาแล้ว
อันหลิงหรงกับเจินหวนเห็นพ้องกันแล้ว จากนั้นนางจึงเอ่ยขอตัว
พอดีกับที่ชุยจิ่นซีและคนอื่น ๆ กลับมาในเวลานั้น
จังหวะเวลาช่างบังเอิญเสียจนครั้งหนึ่งอันหลิงหรงนึกว่าชุยจิ่นซีจงใจกลับมาตอนนี้
“นายหญิงน้อยทั้งสอง บ่าวจัดเตรียมอาหารไว้เรียบร้อยแล้ว เชิญนายหญิงน้อยไปเสวยที่ตำหนักข้างเจ้าค่ะ”
ชุยจิ่นซียิ้มพลางเชิญเจินหวนกับคนอื่น ๆ ออกไปกินอาหาร
“หลิงหรง เจ้าอย่าเพิ่งกลับเลย มากินด้วยกันเถิด”
เจินหวนรู้ว่าเพราะเป่าจวนคอยก่อเรื่องวุ่นวาย ช่วงหลายวันนี้บรรยากาศทางฝั่งอันหลิงหรงจึงอึมครึมอยู่มาก