กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 69 ฉวยเรื่องเป็นข้ออ้าง
ฮ่องเต้เสด็จมายังตำหนักโซ่วคังในเวลานี้ ย่อมเห็นได้ชัดว่าไม่ได้มาเพียงเพื่อถวายคำนับไทเฮา
ไทเฮาเองก็ทรงทราบเรื่องนี้ แต่กลับหาเหตุผลส่งเจินหวนออกไปเพียงคนเดียว ส่วนอันหลิงหรงกับเสิ่นเหมยจวงกลับถูกให้อยู่ต่อ ความหมายเบื้องหลังย่อมชวนให้ขบคิด
หรือในพระทัยไทเฮายังคงมีความกังวลเกี่ยวกับเจินหวนอยู่?
อันหลิงหรงมองไปยังไทเฮา เห็นเพียงสีพระพักตร์สงบนิ่ง แผ่พระบารมีน่าเกรงขาม จนยากจะคาดเดาความคิดที่แท้จริง
เมื่อเห็นเช่นนั้น อันหลิงหรงก็รีบเบือนสายตากลับมา
ช่างเถิด ไม่ว่าไทเฮาจะทรงคิดการใดอยู่ อย่างไรเจินหวนก็ยังมีโอกาส!
ในเวลานั้นเอง ฮ่องเต้ก็เสด็จมาถึงท้องพระโรงหลัก
“ลูกถวายคำนับเสด็จแม่!”
ฮ่องเต้เสด็จเข้ามาก็ทรงคำนับไทเฮาก่อน