กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 33 หวาดระแวงอยู่ในใจ
“พระนาง โจวหนิงไห่ไปถามที่พระตำหนักหย่างซินมาแล้ว ฝ่าบาทจะเสวยพระกระยาหารกับฮองเฮา ดูเหมือนคืนนี้จะประทับค้างที่ตำหนักจิ่งเหรินด้วย พระนางเสวยมื้อเย็นเสียแต่เนิ่น ๆ เถิดเพคะ อย่าทรงปล่อยให้หิวจนเสียพระวรกายเลย!”
ภายในตำหนักอี้คุนมีแสงไฟสว่างไสว
หวาเฟยยืนอยู่ใต้ระเบียง ทอดสายตามองเมฆดำมืดปกคลุมท้องฟ้า ไม่เห็นแสงดาวแม้สักดวง นางจึงหงุดหงิดใจยิ่งนัก
ซ่งจือที่ยืนข้าง ๆ คอยเกลี้ยกล่อมนางให้เสวยพระกระยาหาร ทำให้นางยิ่งขุ่นเคืองใจทันที จึงตวาดว่า “กิน ๆ ๆ! ทั้งวันรู้จักแต่กิน! ฝ่าบาทไม่เสด็จมา ข้าจะมีใจเสวยได้อย่างไร?”
“บ่าวรู้ว่าผิดแล้ว ขอพระนางโปรดระงับโทสะและทรงรักษาพระวรกายด้วยเพคะ!”