กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 32 วังวนชะมดเชียง
“ต้นไม้ดอกไม้ในวังล้วนเป็นหน้าที่ของเรือนเพาะชำดูแล ต้นไม้เหล่านั้นก็น่าจะเป็นคนจากเรือนเพาะชำส่งมา ไม่น่าจะมีปัญหาอะไร…”
ชุยจิ่นซีเป็นนางกำนัลผู้ดูแลเรือนซุ่ยอวี้ เรื่องเล็กใหญ่เหล่านี้นางจึงรู้ดี
ดังนั้นหลังอันหลิงหรงเอ่ยถึงจุดที่น่าสงสัย นางก็เริ่มครุ่นคิดทันที
ทว่าเมื่อได้ยินน้ำเสียงลังเลเล็กน้อยของชุยจิ่นซี ความสงสัยในใจเจินหวนไม่ได้ลดลง กลับยิ่งรู้สึกกังวลกว่าเดิม
นางรู้จักนิสัยของอันหลิงหรงดี หากไม่ได้เป็นกังวลจริง ๆ อันหลิงหรงคงไม่เอ่ย “ข้อสงสัย” เช่นนี้ขึ้นมา
ในขณะเดียวกัน เจินหวนก็นึกถึงตอนที่นางเพิ่งย้ายเข้ามาในเรือนซุ่ยอวี้ คังลู่ไห่เคยพูดอะไรไว้ตอนมาต้อนรับ