กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 1 พบแสงแดดอุ่นอีกครั้ง
“แสงแดดอุ่นเช่นนี้… เกรงว่าข้าคงไม่มีโอกาสได้เห็นอีกแล้ว”
เมื่อเมล็ดซิ่งขมเข้าปาก ความขมขื่นสุดขีดก็แผ่ซ่าน ยิ่งกลืนกินเข้าไปไม่หยุด ความเจ็บปวดเป็นระลอกก็ยิ่งแล่นมาจากท้อง
อันหลิงหรงเอนกายล้มลงกับพื้น แผ่นหลังพิงโต๊ะเล็ก สีหน้าสงบนิ่งและผ่อนคลาย
เมื่อครู่เจินหวนมาเยี่ยมนาง อันหลิงหรงก็รู้แล้วว่าชีวิตตนคงเหลืออีกไม่นาน จึงบอกความลับในวังหลังที่ตนค้นพบแก่อีกฝ่าย
หลังเจินหวนจากไป ในที่สุดอันหลิงหรงก็เผยรอยยิ้มโล่งใจออกมา
ชีวิตนี้ของนาง เดิมทีก็ไม่คุ้มค่าให้กล่าวถึง
บัดนี้ได้บอกทุกสิ่งทุกอย่างอย่างชัดเจนหมดแล้ว ในที่สุดนางก็จากไปได้อย่างไร้ห่วง