กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ขณะซุนเหวินฮ่วนหยิบเงินตำลึง เขาไม่ได้สังเกตการกระทำของขันทีชราแม้แต่น้อย เมื่อรับเงินตำลึงมาแล้ว ในดวงตาของขันทีชราก็เผยรอยยิ้มโลภละโมบ
“อีกไม่กี่วันแม่ทัพก็จะกลับด่านซานไห่แล้ว ข้าจะส่งของให้ท่านได้อย่างไรเล่า”
“ข้ามีจวนอยู่แห่งหนึ่งในเมือง พ่อสามีส่งของไปที่นั่นได้ อยู่ทางตะวันตกเมือง...” ซุนเหวินฮ่วนลดเสียงลง บอกที่อยู่แห่งหนึ่งแก่เขา
“ไอ้หยา แม่ทัพซุน ท่านดูความจำของข้าสิ ข้ากลัวจะเข้าใจผิด เรื่องที่อาจทำให้หัวหลุดจากบ่าเช่นนี้ ผิดพลาดไม่ได้ ขอแม่ทัพเขียนที่อยู่ให้ข้าด้วยเถิด ระบุด้วยว่าต้องไปหาใคร” ในดวงตาของขันทีชราแฝงไว้ด้วยความหัวไวอย่างพ่อค้า
ซุนเหวินฮ่วนไม่คิดว่ามีคนกำลังขุดหลุมพรางให้ตน รีบหยิบพู่กันมาเขียนที่อยู่ทันที!