กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“ท่านอ๋อง หยวนจงตี้ถูกล้อมแล้ว ให้พวกข้านำทัพไปเถิด ต้องช่วยออกมาให้ได้ทั้งสหายทั้งหลาย” หลิวหรูขุย แม่ทัพจั่วเวยอาสาขอออกรบ
ไพร่พลใต้บังคับบัญชาของหยวนจงตี้และหลิวฟางเลี่ยง ส่วนหนึ่งก็เป็นคนของเขา ในจำนวนนั้นมีสหายจากค่ายหลักอยู่ไม่น้อย
แม้หลี่จื้อเฉิงจะสูญเสียไพร่พลสองแสนนายที่เมืองหลวง แต่ส่วนใหญ่ล้วนเป็นทหารที่ยอมจำนนต่อราชวงศ์หมิง อีกส่วนเป็นไพร่พลที่รับมอบมาจากเหล่าฮุยหุย หลัวหรูไฉ และคนอื่น ๆ
ไพร่พลสายตรงที่แท้จริงมีไม่มากนัก
แต่หากหยวนจงตี้กับหลิวฟางเลี่ยงถูกกลืนกิน รากฐานของเขาก็จะสั่นคลอน
จูฉือหล่างตัดสินใจเด็ดขาดว่าจะกำจัดหยวนจงตี้ ก็ด้วยจุดประสงค์นี้เช่นกัน
“ยกทัพ ใช่ ยกทัพ! เปิ่นหวังต้องช่วยออกมาให้ได้ทั้งแม่ทัพหยวนกับพวก” หลี่จื้อเฉิงสูญสิ้นสติแล้ว