ตอนที่ 237 เสียอีกสามแสน สวรรค์เอ๋ย

โดยเฉพาะหลิวจินถัง แม้แต่คราวก่อนที่กองทัพใหญ่โจรฉ่วงรุกประชิด เมืองหลวงทั้งเมืองเงียบเหงาราวกับไร้ชีวิต สีหน้าของเขายังไม่ย่ำแย่เท่าวันนี้

ราวกับถูกควักเนื้อกลางหัวใจออกไป

เหรียญเงินแปดหมื่นห้าพันเชียวนะ!!

รวมกับหนึ่งหมื่นห้าพันที่เสียไปก่อนหน้านี้

เงินนั่นซื้อข้าวสารได้กว่าหนึ่งหมื่นตั้น เพียงพอให้เหล่าทหารสองหมื่นนายกินได้หนึ่งเดือน

“หา เหตุใดเป็นเช่นนี้ เจ้าทอดได้สิบเอ็ดแต้มได้อย่างไร เช่นนั้นข้าก็แพ้แน่แล้วสิ” จูฉือหล่างสีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย เบิกตากว้าง

หวังชางอู่ โจวตีอัน และคนอื่น ๆ ต่างมีสีหน้าทะมึน