ตอนที่ 236 ทุ่มหมดหน้าตักแปดหมื่นห้าพัน !

ตั๋วเงินฝากที่ผู้ถือหุ้นใหญ่ของธนาคารกลางนำออกมา จะมีปัญหาได้อย่างไร?

เมื่อเถียนเถ้าแก่ตรวจดูตั๋วเงินฝากแล้ว ดวงตาทั้งสองก็เป็นประกาย

ของข้า ทั้งหมดเป็นของข้า ฮ่า ๆ...

“ดี เช่นนั้นพวกเราก็เริ่มกันเลย” สิ้นเสียง เถียนเถ้าแก่ก็คว้าลูกเต๋าสองลูกอย่างตาไวมือเร็ว บิดมืออย่างแรงด้วยลูกเล่นเจ้าเล่ห์แพรวพราว ลูกเต๋าทั้งสองลอยเป็นเส้นโค้งตกลงบนโต๊ะ หมุนอยู่หลายรอบแล้วหยุดลง

วังหย่งหงกับหวังชางอู่ไม่รู้เรื่องการพนัน บนใบหน้าจึงมีเพียงความตึงเครียด

โจวตีอันกลับมีใบหน้าแข็งค้าง ลมหายใจแทบชะงักงัน “นะ...นายน้อย เขาได้สิบแต้ม ใหญ่”

น้ำเสียงแหบแห้งเล็กน้อย ตึงเครียดถึงขีดสุด

ลูกหนึ่งสี่แต้ม อีกลูกหกแต้ม รวมเป็นสิบแต้ม