เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
จางกั๋วเหวยเองก็ไม่คิดว่าเรื่องจะร้ายแรงถึงเพียงนี้ “กงกง ไม่สู้ให้กรมกลาโหมออกคำสั่ง ให้หม่าซื่ออิงส่งทหารไปจับกุมสืออิ้งเจ้า แล้วรายงานเรื่องนี้ต่อฝ่าบาท”
“จูอวี้เจี้ยนถูกคุมขังในเรือนจำเฟิ่งหยางมาหกปีแล้ว ลองดูว่าจะกราบทูลขอฝ่าบาทโปรดเมตตาพระราชทานอภัยโทษเขาได้หรือไม่”
หวังเฉิงเอินยกมือขึ้น “เรื่องนี้ใหญ่หลวง สืออิ้งเจ้าเป็นขันทีผู้รักษาการที่รับพระบัญชาโดยตรงจากฝ่าบาท หม่าซื่ออิงในฐานะขุนนางฝ่ายนอกไม่ควรแทรกแซงกิจการเขตพระราชฐานชั้นใน ให้ข้าเดินทางไปสักคราด้วยตนเองดีกว่า”
“พอดี ฝ่าบาทยังมีพระประสงค์ให้หม่าซื่ออิงเข้าไปอยู่ในสภาเสนาบดีหนานกิง ข้าไปถ่ายทอดราชโองการจึงจะแสดงพระมหากรุณาธิคุณอันไพศาลได้”
คล้ายยิ้มคล้ายไม่ยิ้ม;
หม่าซื่ออิงตัวเฒ่าชั่วร้าย ข้ามาแล้ว