กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 642: จวนอู่หวัง ข้ากลับมาแล้ว!
“เป็นพวกเจ้าเองรึ?”
ในเวลานี้ สือจื่อเถิงจำคนทั้งสองได้ในทันที
ผู้มีดวงตาซ้อนทับตายด้วยน้ำมือของพวกเขา ทะเลวิญญาณมารก็ถูกพวกเขาทำลาย แม้แต่ในแดนลับภูเขาไป่ต้วน ลูกหลานของตระกูลอวี่และจวนอู่หวังก็ล้วนจบชีวิตลงด้วยฝีมือของพวกเขาเช่นกัน
ความแค้นที่สั่งสมมานาน เมื่อได้เห็นตัวการทั้งสองอยู่ตรงหน้า สือจื่อเถิงก็เผยแววตาอาฆาตแค้นออกมาอย่างสุดจะพรรณนา
“พวกเจ้าช่างเหี้ยมโหดนัก!”
สือจื่อเถิงวางแผนในใจ ใบหน้าแสร้งทำเป็นโกรธแค้นและเศร้าสลด ก่อนจะตะโกนใส่เส้าห่าวและสือโถวน้อยด้วยเสียงอันดัง