กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 641 หวนคืนอาณาจักรหิน ขับไล่จิตวิญญาณแท้ด้วยความหวาดกลัว
“เผลอแป๊บเดียว สิบปีผ่านไปแล้วหรือนี่!”
เส้าห่าวซึ่งยืนอยู่บนหลังของฉงฉีทอดสายตามองทิวทัศน์อันคุ้นเคยของแดนรกร้าง พลางหวนนึกถึงเหตุการณ์เมื่อครั้งที่เขาเดินทางเพียงลำพังเป็นระยะทางสามแสนลี้จากชายแดนตะวันตกของอาณาจักรหินมายังหมู่บ้านหินท่ามกลางหุบเขาอันห่างไกล ภาพความหลังเหล่านั้นแจ่มชัดอยู่ในความทรงจำจนทำให้เส้าห่าวอดไม่ได้ที่จะรู้สึกสะท้อนใจ
“แม้จะทวงหนี้แค้นคืนมาได้บ้างแล้ว แต่ว่า...”
เสี่ยวสือโถวกำหมัดแน่น “ของที่เป็นของข้า ข้าจะต้องทวงคืนมาให้หมด!”
สิบปีผ่านไป เด็กน้อยวัยสี่ขวบสองคนในวันวาน บัดนี้ได้เติบโตเป็นยอดฝีมือหนุ่มผู้สง่างามและองอาจ