กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
ตอนที่ 549 นามของข้าคือเส้าห่าว
“เด็กน้อย เจ้าชื่ออะไรหรือ?”
หลี่อวี้มองเด็กชายตัวเล็กด้วยรอยยิ้มพลางเอ่ยถามอย่างอ่อนโยน
“ข้าชื่อสือฮ่าว แต่... ข้ารู้ดีว่าข้าไม่ใช่สือฮ่าวตัวจริง”
เด็กชายเงยหน้ามองหลี่อวี้ “ข้าไม่มีชื่อเป็นของตัวเอง ท่านปู่ทวดบอกว่าพวกเราต้องตอบแทนบุญคุณ ต้องช่วยพี่ชายคนหนึ่ง”
“แล้ว... เจ้าเกลียดพี่ชายคนนั้นไหม? หมายถึงสือฮ่าวตัวจริงน่ะ”
เมื่อหลี่อวี้พูดจบ เขาก็รู้สึกว่าตนเองถามไม่เหมาะสมเท่าไรนัก
และก็เป็นไปตามคาด คำตอบของเด็กน้อยทำให้หลี่อวี้ถึงกับไปไม่เป็น
“ข้าจะเกลียดเขาไปทำไมกัน?”
เด็กชายมีสีหน้าบริสุทธิ์ไร้เดียงสา ไม่มีร่องรอยของความขุ่นเคืองแม้แต่น้อย กลับกันเขากลับดูงุนงงกับคำถามของหลี่อวี้เสียมากกว่า