เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 547: โฮสต์คนใหม่
“ก่อนอื่นต้องไปที่หอปรมาจารย์ เพื่อสร้างตัวตนของวิหารสูงสุดขึ้นมาก่อน”
การจะใช้ชีวิตอยู่ในโลกใบนี้ หากไม่มีที่มาที่ไปที่ชัดเจน การเป็นเซียนหวังที่ไร้หัวนอนปลายเท้ามันดูสะดุดตาเกินไป
ต่อให้มีระบบคอยปิดกั้นเหตุปัจจัย แต่หากไปกระตุ้นความสนใจของตัวตนบางอย่างเข้า เช่นจักรพรรดิเซียนผู้โชคร้ายที่ถูกหยดเลือดสีดำจากต่างโลกเล่นงานจนปางตายและเข้าสู่หนทางมาร นั่นย่อมไม่เป็นผลดีต่อแผนการของหลี่อวี้ในอนาคต
หลี่อวี้ก้าวเดินเข้าไปในหอปรมาจารย์ สะบัดมือเรียกภาพวาดของเหล่าปรมาจารย์ที่เก็บไว้กลับมาแขวนไว้ที่เดิม
“ในหอปรมาจารย์ จะขาดภาพวาดของข้าไปได้อย่างไร?”
หลี่อวี้มองไปยังภาพวาดที่เก่าแก่ที่สุด มันเป็นม้วนภาพหนังสัตว์โบราณ บนนั้นวาดภาพร่างในชุดคลุมสีเขียวที่กำลังทอดสายตามองลงมายังมหาพิภพ