กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 420 การไถ่บาปของหงเตี๋ย
“เจ้ามาที่แดนหิมะของข้า แล้วแสดงอิทธิฤทธิ์ปานนี้ มีจุดประสงค์อันใด?”
หญิงสาวผู้มีอาภรณ์ขาวดั่งหิมะและใบหน้างดงามราวกับภาพวาด ร่อนกายลงเบื้องหน้าหวังเยว่ น้ำเสียงเย็นเยียบของนางดุจสายลมที่พัดผ่านยอดเขาหิมะ
“ข้ามาเพื่อเจ้า!”
หวังเยว่เงยหน้ามองหงเตี๋ย พลันนึกถึงสิ่งที่ลูกแก้วลิขิตสวรรค์เคยกล่าวไว้ว่านางคือ “บุตรีของเซียนจวินฉิงสุ่ยที่กลับชาติมาเกิด” เมื่อได้เห็นหญิงสาวที่เย็นชาดุจดอกบัวหิมะบนยอดเขาสูงเช่นนี้ เขาก็อดไม่ได้ที่จะจ้องมองนานขึ้นอีกนิด
“หืม?”
เมื่อได้ยินคำพูดของหวังเยว่และเห็นเขากำลังจ้องมองตน หงเตี๋ยก็ขมวดคิ้ว บนใบหน้าที่เย็นชานั้นฉายแววไม่พอใจออกมาวูบหนึ่ง
“เอ่อ?”