เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 419 นางชื่อหงเตี๋ย
สามวันให้หลัง
สำนักเหิงเยี่ยจัดงานเฉลิมฉลองครั้งใหญ่เพื่อแสดงความยินดีที่หวังเยว่บรรลุขอบเขตแปรวิญญาณ
“คารวะบรรพชนจี๋เมี่ย!”
เอาเถอะ นี่คือฉายาใหม่ของหวังเยว่
นับตั้งแต่เขาตะโกนก้องว่า “วิถีของข้า คือวิถีแห่งความดับสูญ (จี๋เมี่ย)” ฉายา “บรรพชนจี๋เมี่ย” ก็ตกมาอยู่บนหัวของหวังเยว่ทันที
“บรรพชนจี๋เมี่ย? ชื่อบ้าอะไรเนี่ย? ฟังดูแย่กว่าบรรพชนเหมันต์เสียอีก!”
มุมปากของหวังเยว่กระตุกเล็กน้อย เขาทำได้เพียงส่ายหัวอย่างจนใจ
ในช่วงเปิดงาน หวังเยว่ปรากฏตัวเพียงครู่เดียวเพื่อพบปะกับเหล่าผู้บำเพ็ญเพียรขอบเขตจิตวิญญาณแรกกำเนิดจากแคว้นจ้าว โดยอาศัยความช่วยเหลือจากลูกแก้วลิขิตสวรรค์ เขาได้ชี้แนะเหล่าผู้บำเพ็ญเพียรเหล่านั้นไปไม่กี่คำ ท่ามกลางความซาบซึ้งใจอย่างหาที่สุดมิได้ หวังเยว่ก็ชิ่งหนีไปเสียก่อน