เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 7 ละครฉากใหญ่กำลังจะเริ่มขึ้น
แสงสีรุ้งวาบผ่านไปชั่วพริบตา
ที่เชิงเขาเอ๋อเหมย ร่างของหลี่อวี้ปรากฏขึ้น
“อุแหวะ...”
หลี่อวี้โงนเงนไปพิงโขดหินใหญ่ข้างทาง ก่อนจะอาเจียนออกมาอย่างหนักหน่วง
“ให้ตายเถอะ... ไอ้การทำตัวเท่เมื่อกี้ เกือบเอาชีวิตไม่รอดแล้วไหมล่ะ!”
ครู่ใหญ่ผ่านไป หลี่อวี้ที่ใบหน้าซีดเผือดค่อยๆ ยันกายขึ้นยืน เขาอ้าปากหอบหายใจถี่รัว
“คนอื่นเขาเมาเรือ เมาเครื่องบิน เมารถกัน แต่ข้าดันมาเมาแสงเหาะเนี่ยนะ ร่างกายนี้มันอ่อนแอเกินไปแล้วจริงๆ”
หลี่อวี้ส่ายหัวพลางยิ้มขื่น
เมื่อครู่เพื่อที่จะโชว์พาวให้ดูเท่ เขาจึงเร่งพลังเหาะข้ามระยะทางหลายพันลี้จากเขาตงเยว่มายังเขาซูซาน แสงเหาะนั้นทรงพลังจริง ระยะทางหลายพันลี้ใช้เวลาเพียงชั่วพริบตา แต่ปัญหาคือร่างกายของหลี่อวี้มันรับไม่ไหว!