กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 6 อาตมาคือไท่ซ่าง ขอมอบวาสนาให้เจ้า
“นี่เราเจอหายนะครั้งใหญ่เข้าจริงๆ หรือนี่?”
ยอดเขาอวี้หวงเริ่มกลับคืนสู่ความสงบ หลี่เสี่ยวมั่นกดมือลงบนหน้าอกที่หัวใจเต้นรัวไม่เป็นจังหวะ พลางหอบหายใจถี่รัว
เหตุการณ์ระทึกขวัญเมื่อครู่ยังคงทำให้เธอขวัญผวา เธอหวนนึกถึงคำพูดของหลี่อวี้ในใจพลางรู้สึกโชคดีอย่างบอกไม่ถูก
“โชคดีที่รอดพ้นจากหายนะครั้งนี้มาได้ เด็กหนุ่มคนนั้นเป็นใครกันแน่? เขาบอกว่าเขาชื่อไท่ซ่าง? ไท่ซ่าง... ฉายานี้...”
หลี่เสี่ยวมั่นส่ายหน้าเบาๆ ก่อนจะพยุงตัวลุกขึ้นยืนจากพื้นอย่างช้าๆ
“มีใครบาดเจ็บไหม?”
“ไม่เป็นไร! แค่ถลอกนิดหน่อย!”
“ทุกคนไม่เป็นไรก็ดีแล้ว ฉันว่าตอนนี้สถานการณ์สงบลงแล้ว เรารีบไปจากที่นี่กันเถอะ!”
“ไปจากที่นี่?”