บทที่ 290

บทที่ 290

"ทัศนคติของจางผิงแปลก ๆ นะ!"

"น้ำเสียงก็ชวนสงสัยด้วย!"

"อย่าบอกนะว่า……"

"เสือน้ำไม่มีอยู่จริงตั้งแต่แรก!"

หลิวซือซ่านและเฉิงเสว่เจี๋ยกระซิบคุยกัน ทำให้จางผิงตกตะลึงจนทึ่งในความสามารถ

ลางสังหรณ์ของผู้หญิงธรรมดาก็น่าเหลือเชื่อพออยู่แล้ว ลางสังหรณ์ของผู้หญิงที่เป็นผู้ตื่นรู้คนนี้นี่ ดูท่าทางจะยิ่งเหลือเชื่อเข้าไปใหญ่

อันที่จริงเขาก็ไม่ได้รู้สึกร้อนตัวอะไรหรอก แค่รู้สึกว่าการมองบั้นท้ายใหญ่ ๆ ของผู้หญิงมันไม่ใช่เรื่องที่จะเอามาพูดกันโต้ง ๆ ได้สักเท่าไหร่ ถึงได้ตัดสินใจทำเป็นมองข้ามไป ใครจะไปรู้ว่าผู้หญิงสองคนนี้จะคาดเดากันได้เกือบถูกเผง

ถึงแม้ว่าหลิวซือซ่านและเฉิงเสว่เจี๋ยจะสนิทสนมกับเขา หรือบางครั้งอาจจะมีท่าทีคลุมเครือชวนคิดไปไกลอยู่บ้าง แต่เพราะการมีอยู่ของวิญญาณอย่างซูจิ้งเหยา ทำให้ทุกคนยังไม่ได้ก้าวข้ามเส้นนั้นไปจริง ๆ