บทที่ 262

บทที่ 262

ครึ่งชั่วโมงต่อมา

จางผิงก้าวออกมาจากรังไหม

เขายกมือขึ้น เปลวเพลิงสีดำสายหนึ่งพุ่งออกมาจากฝ่ามือทันที จากนั้นเปลวเพลิงก็กลายสภาพเป็นสายน้ำ และสุดท้ายก็แปรเปลี่ยนเป็นถุงมือสีดำอย่างลื่นไหล

ถึงแม้ว่าหมอกมรณะจะยังคงเป็นหมอกมรณะตัวเดิม แต่ความรู้สึกกลับกลายเป็นคนละรูปแบบกันไปโดยสิ้นเชิง

สีดำ?

สีขาว?

จางผิงมองดูถุงมือหมอกมรณะ แล้วพบว่าที่จริงแล้วสีของหมอกมรณะไม่ใช่สีดำสนิท แต่เป็นความรู้สึกที่ผสมผสานระหว่างสีดำและสีขาวเข้าด้วยกัน

กระทั่งว่า หากมองดูนานเกินไปจะทำให้จิตใจปั่นป่วนขึ้นมาเล็กน้อย

เห็นชัดเจนด้วยตาเปล่าว่าเป็นสีดำ แต่ความรู้สึกภายในใจกลับเป็นสีขาว