บทที่ 261

บทที่ 261

ดินแดนสีดำ

จางผิงเดินตามราชาแห่งหมอกมรณะตรงไปเรื่อย ๆ

เนื่องจากไม่มีจุดสังเกต เขาจึงไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองเดินมาไกลแค่ไหนและนานเท่าใดแล้ว

ท้องฟ้ายังคงมืดครึ้ม ท่ามกลางหมอกจาง ๆ ที่ลอยวนอยู่เลือนราง ส่วนที่ไกลออกไปยิ่งมืดสนิทเป็นผืนเดียว

ที่นี่ไม่มีแหล่งกำเนิดแสงอย่างเห็นได้ชัด แต่กลับไม่ได้มืดมิด

อย่างน้อยที่สุด

ผู้เดินราตรีของจางผิงก็ไม่เคยถูกกระตุ้นขึ้นเลยสักครั้งเมื่ออยู่ที่นี่

นี่ต้องเดินไปถึงเมื่อไหร่กัน?

ผมจะยังสามารถกลับไปที่เมืองหมิงจูได้อีกไหม?