บทที่ 258

บทที่ 258

อันที่จริงด้วยพลังกายและพลังจิตของจางผิงในตอนนี้

การก่อกวนด้วยกระสุนพวกนี้ก็แทบไม่ต่างอะไรกับยุงหรือแมลงวันบินหึ่ง ๆ อยู่ข้างกาย

เจ็บรำคาญอยู่บ้าง

ทว่ากลับไม่ได้ถึงกับเป็นอันตรายถึงชีวิต

จางผิงก้าวเดินไปข้างหน้าต่อ ชั่วครู่ก็มีกระสุนถูกยิงพุ่งเข้ามา ลูกไหนที่หลบได้เขาก็หลบ ลูกไหนที่หลบไม่ได้ เขาก็เลือกที่จะไม่หลบมันเสียดื้อ ๆ

ไม่ใช่ว่าเขาไม่เคยคิดจะโต้กลับ แต่ศัตรูเจ้าเล่ห์เสียเหลือเกิน ยิงหนึ่งนัดแล้วก็เปลี่ยนตำแหน่ง วิ่งหนีอย่างกับขโมย

"สมน้ำหน้าจริง ๆ!"

จางผิงหลบกระสุนนัดหนึ่ง พร้อมกับถอนหายใจออกมาอย่างจนใจในใจ