บทที่ 219

บทที่ 219

จางผิงรู้สึกคันตาเป็นอย่างมาก ชั่วพริบตาต่อมาดวงตาก็เกิดความรู้สึกราวกับอัดอั้นจนแทบจะทะลักออกมา

เขาล้อมรอบไปด้วยผู้คน รอบกายบางคนกลายร่างเป็นสัตว์ประหลาดหัวจระเข้ บางคนงอกเขาสองข้างอันใหญ่โตออกมาจากศีรษะ บางคนอ้าปากแล้วพ่นเปลวไฟออกมา

"ทุกคนรีบหลบเร็ว ผมทนไม่ไหวแล้ว!"

จางผิงคำรามเสียงดัง อาศัยสัญชาตญาณเงยหน้าขึ้นอย่างกะทันหัน นัยน์ตาทั้งสองข้างส่องลำแสงสีแดงสองสายพุ่งทะลวงเมฆบนท้องฟ้าจนเกิดรูโหว่ขนาดใหญ่สองรูในพริบตา

ผู้คนจำนวนมากที่เห็นเหตุการณ์นี้ต่างพากันตกตะลึงจนค้างเติ่ง

ชายคนหนึ่งที่งอกหัวเป็นวัวตกตะลึงตาค้างอยู่ครู่ใหญ่ก่อนจะพึมพำกับตัวเองว่า "ดุร้ายชะมัด!"

ลำแสงทั้งสองสายนี้ส่องค้างอยู่นานเต็มครึ่งนาที จางผิงจึงรู้สึกถึงสวิตช์ ชั่วพริบตาต่อมาแสงสีแดงในดวงตาก็หดตัวลงทีละน้อย และลำแสงก็หายวับไปในพริบตา