บทที่ 218

บทที่ 218

สี่นาฬิกา

จางผิงลืมตาตื่นขึ้นในความมืด

เขานอนอยู่บนเตียง มองเพดานอยู่ครู่ใหญ่จึงค่อยลุกขึ้นนั่ง

นอกหน้าต่าง ท้องฟ้าสลัวราง อากาศค่อนข้างเย็น ภูเขาลึกเบื้องไกลดูคล้ายกับสัตว์ยักษ์ที่กำลังซุ่มหมอบ ดำมืดและพร่ามัว

จางผิงรู้สึกว่างเปล่าเล็กน้อย หลังจัดการจิ้งจอกเทียนฉางเสร็จ อีกทั้งตระกูลจูผู้บังคับอสูรยังซ่อนตัวลึกเกินไป เขามีความรู้สึกเหมือนสูญเสียเป้าหมาย

เขานั่งอยู่บนเตียงเต็มสิบนาที จากนั้นจึงลุกขึ้นไปแปรงฟันล้างหน้า ต่อมาก็เข้าไปในห้องทำงานเพื่อฝึกฝนพื้นฐานของวิชาตีเหล็กนวดแป้ง นั่นคือการนวดแป้ง

"มื้อเช้ากินบะหมี่มือดึงก็แล้วกัน"

จางผิงคิดในใจขณะนวดแป้ง มือก็คอยคัดแยกเม็ดเหล็กสะอาดออกจากก้อนแป้งอย่างไม่หยุดหย่อน

เมื่อคัดแยกเม็ดเหล็กในก้อนแป้งออกหมดแล้ว เขาก็ถือกลุ่มแป้งเดินไปยังห้องครัว