บทที่ 167

บทที่ 167

ทุ่งหิมะฝูงหมาป่า เมืองไป๋เถี่ย

ทุ่งหิมะสีขาวเดิมทีบัดนี้กลายเป็นสีแดงฉานอย่างสิ้นเชิง

หากมองลงมาจากยอดเขาใหญ่ ผืนหิมะสีแดงฉานก็ราวกับเส้นทางสู่ปรโลกที่เต็มไปด้วยดอกพลับพลึงสีแดง และเหล่าสัตว์ประหลาดสีแดงที่กำลังปีนป่ายขึ้นมาอย่างหนาแน่น ก็คือวิญญาณอาฆาตและผีร้ายที่ตามหลอกหลอนไม่เลิกรา

ในความเป็นจริงแล้ว สัตว์ประหลาดที่ประกอบขึ้นมาจากไวรัสโลหะยิ่งน่ากลัวเสียยิ่งกว่าวิญญาณอาฆาตและผีร้ายเสียอีก พวกมันไม่มีความหวาดกลัว ไม่มีความลังเล เมื่อพบเหยื่อแล้วก็จะพากันกรูเข้าไปจนกว่าจะฉีกกระชากเหยื่อจนแหลกละเอียด

สัตว์ประหลาดหลายสิบตัวข้ามสิ่งกีดขวางไปอย่างรวดเร็ว

พวกมันได้กลิ่นอายของมนุษย์แล้ว และอดใจรอไม่ไหวที่จะฉีกกระชากมนุษย์เป็นชิ้น ๆ เพื่อนำไปหล่อเลี้ยงแม่พันธุ์ไวรัสโลหะ