บทที่ 151

บทที่ 151

ค่ำแล้วงั้นเหรอ?

จางผิงและจางโส่วจงมองหน้ากัน ต่างก็รู้สึกเหลือเชื่อเป็นอย่างมาก

ทะเลทรายแห่งนี้ประหลาดพิกลนัก เมื่อครู่ยังแดดจ้าอยู่เลย พริบตาเดียวก็มืดเสียแล้ว

"นายมีความรู้สึก... ว่ามันค่อนข้างหนาวไหม?"

จากนั้นจางโส่วจงก็สัมผัสได้ว่าอุณหภูมิกำลังลดต่ำลงอย่างรวดเร็ว แม้ว่าในทะเลทรายอุณหภูมิระหว่างกลางวันกับกลางคืนจะแตกต่างกันมาก แต่ก็ไม่น่าจะหนาวเร็วขนาดนี้

"อื้ม อุณหภูมิกำลังไหลไปในทิศทางที่แตกต่างกันหลายทาง เราไปดูกันเถอะ!" พลังจิตของจางผิงกวาดกวาดไปรอบๆ แล้วพยักหน้ากล่าว

เขาใช้พลังจิตพยุงเก้าอี้ให้เคลื่อนที่ไปอย่างรวดเร็ว จางโส่วจงรู้สึกหนาวจนเริ่มไม่ไหว จึงใช้ไขมันสร้างผ้าห่มกันลมคลุมร่างของทั้งสองคนเอาไว้ จากนั้นก็สร้างกระจกกันลมเพิ่มให้กับเก้าอี้