บทที่ 126

บทที่ 126

สามวันผ่านไป

เต่าดำไล่จันทร์เคลื่อนที่ไปข้างหน้าอย่างช้า ๆ ในดงอ้อ บนกระดองเต่าทุกคนต่างทำหน้าที่ของตัวเอง

"ทางออกอยู่ไหนกันแน่เนี่ย มองไปทางไหนก็มีแต่ปออ้อเต็มไปหมด จะมีทางออกได้ยังไง" ไป๋เต๋อถือเบ็ดตกปลาพลางบ่นอุบด้วยความจนใจในขณะที่ตกปลาไปด้วย

วันแรก ทุกคนช่วยกันค้นหาทางออกด้วยความอดทน วันที่สอง ทุกคนยังคงไม่ยอมแพ้ จนมาถึงวันที่สาม เหลือเพียงจางผิงและหลิวซือซ่านเท่านั้นที่ยังคงพยายามอยู่

ส่วนตอนนี้ จางผิงกำลังวิดพื้นอยู่บนกระดองเต่า ส่วนหลิวซือซ่านก็นั่งขัดสมาธิทำสมาธิอย่างดื้อ ๆ ทุกคนเลิกเร่งรีบกันหมดแล้ว

หลัก ๆ คือรีบไปก็ไม่มีประโยชน์