บทที่ 121

บทที่ 121

มีตัวผู้ย่อมมีตัวเมีย!

จางผิงมองนกยายโศกพลางตกอยู่ในภวังค์ความคิด

เขาจำได้ว่านกส่วนใหญ่มีนิสัยในการเลี้ยงดูลูกอ่อน สมมติว่าผู้รอดชีวิตเหล่านั้นถูกนกยายโศกตัวเมียพาไปยังรังที่แท้จริงเพื่อใช้เลี้ยงลูกนก พวกเขายังมีโอกาสที่จะยังมีชีวิตอยู่หรือไม่?

"ชุยอี ท่านจางผิง ท่านอาต้าบอกว่านกยายโศกก็คือชุยอี!"

งูจำนวนมากที่เจ้าเหยียนหู่ควบคุมต่างดับดิ้นเสียชีวิตท่ามกลางเสียงกรีดร้องแหลมสูงของนกยายโศก แต่งูยักษ์อาต้าไม่ได้ตาย เพียงแต่ได้รับความเสียหายทางจิตใจเล็กน้อยเท่านั้น

เมื่อเจ้าเหยียนหู่รู้จากอาต้าว่านกยายโศกมีชื่อเรียกว่าชุยอี เขาก็รีบวิ่งไปต่อหน้าจางผิงแล้วพูดขึ้นอย่างรวดเร็ว