บทที่ 106

บทที่ 106

ใต้เมฆดำ ผืนป่าที่ครั้งหนึ่งเคยหนาทึบ หลังจากถูกนกเทพสุริยะแผดเผาจนพินาศ ตอนนี้ได้กลายเป็นป่าโปร่งบางไปเสียแล้ว

เนื่องจากเพิ่งฝนตกใหม่ ๆ ภายใต้ไอร้อนที่ระเหยขึ้นมา ทำให้ในป่าเกิดละอองหมอกจาง ๆ สัตว์ที่รอดชีวิตจำนวนมากต่างพากันเคลื่อนย้ายต่อไปยังทิศทางรอบนอกที่ไกลออกไป ขณะเดียวกันก็มีสัตว์อสูรบางส่วนที่หยุดฝีเท้าลงและกำลังเฝ้าสังเกตความเปลี่ยนแปลงของผืนป่า

เจ้าเหยียนหลงและเจ้าเหยียนหู่กำลังเดินอยู่ท่ามกลางหมู่ไม้ ทว่าสัตว์รอบตัวกลับค่อย ๆ เพิ่มจำนวนมากขึ้นเรื่อย ๆ

"พี่ คำพูดเลี่ยน ๆ ของพี่ไปจำมาจากใครเนี่ย" เจ้าเหยียนหู่เล่นงูพิษตัวหนึ่งที่เลื้อยขึ้นมาบนคอของตนพลางเอ่ยถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น