บทที่ 84

บทที่ 84

บ่ายสามโมง ยอดภูเขาไฟดับ

จางผิงอุ้มไซหลงน้อยเดินขึ้นมาจากปากปล่องภูเขาไฟ เขาหันไปมองทิวทัศน์ภูเขาสลับซับซ้อนเบื้องไกลอดไม่ได้ที่จะเปล่งเสียงคำรามยาวออกมา

"จางผิงสหายตัวน้อย การอยู่กลางแจ้งทางที่ดีไม่ควรส่งเสียงดังจนเกินไป มิฉะนั้นจะง่ายต่อการดึงดูดสัตว์อสูรที่แข็งแกร่งเข้ามา นี่เป็นพฤติกรรมที่อันตรายมากนะ" ข้างกายของจางผิงมีอัญมณีทรงสี่เหลี่ยมชิ้นหนึ่งลอยเคว้งอยู่ เสียงของซูชิงปัวดังออกมาจากอัญมณี

จางผิงพยักหน้ารัวๆ แล้วกล่าวว่า "อืม ผมรู้ครับ หลักๆ เป็นเพราะวันนี้ดีใจเกินไปหน่อย รุ่นพี่ซู รุ่นพี่เย่ พวกคุณตั้งใจจะติดตามผมเคลื่อนไหวไปด้วยกันจริงๆ หรือครับ"