กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 82
ซูชิงปัวเห็นจางผิงสีหน้าจริงจังและท่าทีจริงใจ ในใจจึงเชื่อคำพูดของจางผิง
เขาเอ่ยอย่างราบเรียบว่า "เหมาะสมก็ดีแล้ว ฉันยังมีเรื่องเบื้องหลังอีกมากมายที่ต้องสะสาง ขอตัวก่อน"
พูดจบ เขาพยักหน้าเล็กน้อยเพื่อส่งสัญญาณให้ทั้งสองคน จากนั้นค่อยๆ จมลงสู่ผิวน้ำ
"เฮ้อ"
เย่ฉางชุนถอนหายใจออกมา
เขารู้สึกอาลัยอาวรณ์ซูชิงปัวเป็นอย่างมาก แต่กลับไม่สามารถขัดขวางเรื่องทั้งหมดนี้ได้
จางผิงมองดูอยู่ภายในใจไหววูบเล็กน้อย เอ่ยขึ้นว่า "ปู่เย่ อันที่จริงผมมีความสามารถอย่างหนึ่งที่สามารถป้องกันการหลงสูญหรือดิ่งจมลงได้ เพียงแต่ต้องการความเชื่อใจสักเล็กน้อย"
"สามารถป้องกันการหลงสูญและดิ่งจมได้งั้นรึ? ยังมีเรื่องดีแบบนี้ด้วย!" เย่ฉางชุนชะงักไป จากนั้นกล่าวด้วยความตกใจ