บทที่ 23

บทที่ 23

ครึ่งชั่วโมงต่อมา ทั้งสองคนมาถึงหุบเขาแห่งหนึ่ง

รูปร่างของหุบเขาแห่งนี้คล้ายกับผลแอปเปิล ดังนั้นจึงมีชื่อว่าหุบเขาต้นเกล็ดเกลือ

"นั่นคือต้นเกล็ดเกลือหรือครับ?"

จางผิงมองพืชสีขาวขนาดใหญ่ตรงกลางหุบเขาด้วยความประหลาดใจ

ต้นเกล็ดเกลือสูงประมาณเจ็ดสิบเมตร ลำต้นหนาใหญ่ พื้นผิวมีเกล็ดเกลือใสราวกระจกเคลือบอยู่ชั้นหนึ่ง โดยมีทั้งต้นเป็นศูนย์กลาง ทั่วทั้งหุบเขาถูกโรยไว้ด้วยเกลือชั้นหนึ่ง ในตอนนี้เกลือสีขาวบริสุทธิ์กลับถูกย้อมจนกลายเป็นสีแดงฉาน

บริเวณรอบหุบเขา สัตว์อสูรจำนวนหนาแน่นกำลังต่อสู้ฆ่าฟันกันอยู่ หมาป่าแปรสภาพ สุนัขแปรสภาพ ลิงแปรสภาพ ฯลฯ แค่ที่จางผิงจำได้ก็มีอยู่หลายสิบชนิดแล้ว นอกจากนี้ยังมีหน้าตาประหลาดอีกมากมาย ซึ่งดูไม่ออกเลยว่าเป็นสัตว์ชนิดใด

เขาผ่านผู้กระซิบสายลม ทำให้พบว่าสัตว์อสูรเหล่านี้ยังไม่ใช่ทั้งหมด

รอบหุบเขายังมีสัตว์อสูรที่ไอคิวไม่ด้อยไปกว่ามนุษย์ซ่อนอยู่จำนวนมาก ขณะเดียวกันก็ยังมีผู้ตื่นรู้ที่เป็นมนุษย์ซ่อนอยู่รอบ ๆ อีกด้วย ทุกคนต่างกำลังรอคอยจังหวะเวลา

จางผิงมองไปยังยอดต้นเกล็ดเกลือ ซึ่งน่าจะมีผลผลิตอยู่ราว ๆ ยี่สี่ผล