บทที่ 22

บทที่ 22

ยามค่ำคืน

บนเส้นทางเล็ก ๆ แห่งหนึ่งในแดนภูเขาเกลือ จางผิงเดินตามหลิวซือซ่านไปข้างหน้าอย่างยากลำบาก

สองข้างทางเต็มไปด้วยพืชทนเกลือชนิดหนึ่งที่มีชื่อว่าหญ้ากรดเกลือ ผลของพืชชนิดนี้อุดมไปด้วยกรดเกลือ มีฤทธิ์กัดกร่อนสูงมาก อีกทั้งเมื่อสุกงอมแล้วจะระเบิดดีดตัวขึ้นสู่ท้องฟ้า จากนั้นก็แตกกระจายกลางอากาศ โปรยเมล็ดพันธุ์ไปทั่วสารทิศ

ทันทีที่ถึงฤดูกาลที่ผลสุกงอม บริเวณรัศมีร้อยลี้รอบหญ้ากรดเกลือจะอันตรายเป็นอย่างยิ่ง มักจะต้องเผชิญหน้ากับฝนกรดเกลือที่ตกลงมาอย่างกะทันหันอยู่เสมอ

นอกเหนือจากผลแล้ว ใบของหญ้ากรดเกลือยังคมกริบเป็นอย่างยิ่ง แถมยังหลั่งน้ำยางพิเศษออกมา หากถูกใบของมันบาด และแผลเกิดไปโดนน้ำยางชนิดนี้เข้า ความเจ็บปวดจะทวีความรุนแรงขึ้นหลายร้อยเท่า จนอาจทำให้สิ่งมีชีวิตช็อกจนเสียชีวิตได้

น้ำยางหญ้ากรดเกลือชนิดนี้ภายในเมืองหมิงจูถือเป็นทั้งตัวยาและยาพิษในเวลาเดียวกัน

หลังจากจางผิงใช้วิชาประเมินกับหญ้ากรดเกลือ ตลอดทางเขาก็เดินด้วยความระมัดระวังเป็นอย่างยิ่ง ตรงกันข้ามกับหลิวซือซ่านที่เดินอยู่เบื้องหน้า กลับยังคงดูสุขุมเยือกเย็น ไม่ใส่ใจหญ้ากรดเกลือรอบตัวเลยแม้แต่น้อย

"นั่นคือคู่ต่อสู้ของนาย เตรียมตัวให้พร้อมแล้วก็ไปจัดการซะ"