บทที่ 3

บทที่ 3

ก่อนพิธีจบการศึกษาจะมาถึงอีกสามเดือน เหล่าเพื่อนนักเรียนต่างก็เริ่มแยกย้ายกันไปสู่อนาคตของตนเอง

จางผิงไม่ได้ออกจากโรงเรียน แต่ก็ไม่ได้ไปตึกเรียนอีกเช่นกัน เขากลับใช้ชีวิตวนเวียนอยู่แค่หอพัก สนามกีฬา และโรงอาหาร โดยออกกำลังกายทุกวัน พร้อมกับให้เหตุผลสวยหรูว่าเป็นการปูพื้นฐานสำหรับชีวิตการทำนาในวันหน้า

เขาไม่ใช่คนโดดเด่นที่สุด มีนักเรียนจำนวนไม่น้อยที่ทำแบบนี้เช่นกัน ท้ายที่สุดแล้วเมื่อออกจากโรงเรียนก็ทำได้แค่เพียงทำงานที่แย่ที่สุด อนาคตไม่ได้หลงเหลือความหวังอะไรอีกแล้ว สู้พักอยู่ที่โรงเรียนแล้วเที่ยวเล่นไปวัน ๆ ยังจะดีกว่า

อีกทั้งเขายังพบว่านักเรียนเหล่านี้กลับมีความปลอดภัยมาก แทบไม่มีใครถูกจิ้งจอกเทียนฉางเข้าแทนที่เลย

พูดอีกอย่างก็คือ เป้าหมายที่จิ้งจอกเทียนฉางเจาะจงไม่เป็นนักเรียนที่มีศักยภาพสูง ก็เป็นนักเรียนที่เข้าร่วมหน่วยงานสำคัญอย่างหน่วยลาดตระเวน ส่วนคนอื่น ๆ เนื่องจากภัยคุกคามมีน้อย จึงไม่รีบลงมือจัดการ

ยกตัวอย่างเช่นเขา ซึ่งเป็นผู้เรียกที่ไม่มีทางได้รับสัตว์อัญเชิญ ถูกกำหนดไว้แล้วว่าทำได้แค่ทำนา ย่อมไม่มีอันตรายใด ๆ ดังนั้นจิ้งจอกเทียนฉางจึงไม่ได้ลงมือกับเขาทันที