เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 488 ราชันกิ้งก่ามาร!
“มอ!”
บลัดซิลเวอร์ดูเหมือนจะรำคาญที่คินยาพูดมากเกินไป โซ่แห่งบาปสีแดงสดกับโซ่แห่งทัณฑ์จึงสอดประสานก้องกังวาน ในชั่วพริบตาก็บังเกิดพลังบิดเบือนอันน่าสะพรึงกลัวที่มากพอจะหยุดยั้งมิติกาลเวลา
หากอยู่ในโลกภายนอก เพียงการโจมตีนี้ก็เพียงพอจะสะกดฝาแฝดเงามืดได้ชั่วขณะ
ทว่าน่าเสียดายที่อยู่ภายในมิติเงามืด ไม่ว่าจะเป็นความสามารถของฝาแฝดเงามืดหรือพลังต่างก็เพิ่มสูงขึ้นอย่างมหาศาล จึงทำได้เพียงปิดล้อมพื้นที่หลบหนีของพวกเธอไว้เท่านั้น กระนั้นนี่ก็เพียงพอที่จะทำให้เงามืดในใจของฝาแฝดเงามืดทวีความหนักหน่วงยิ่งขึ้น
ตู้ม!
อาณาเขตเหี่ยวเฉาของคินยาแผ่ออกมา เนื่องจากต้องการจับเป็น มันจึงไม่อาจใช้เถาวัลย์บาปเหี่ยวเฉาที่ทำให้สรรพสิ่งร่วงโรยได้
แต่ถึงกระนั้น ก็ยังทำให้ฝาแฝดเงามืดเหนื่อยล้าในการรับมือ ยิ่งทำให้ฝาแฝดเงามืดแทบคลั่งก็คือ ยังมีอสุรกายอีกตัวที่เงียบเชียบได้เปิดฉากโจมตีอย่างแปลกประหลาดขึ้นกะทันหัน แม้จะเป็นร่างที่กลายสภาพเป็นเงาก็ไม่อาจคุ้มกันได้ ความเร็วในการหมุนเวียนพลังลดฮวบลงทันที
ไม่มีความผิดคาดใด ๆ ภายใต้การล้อมโจมตีของบริวารทั้งสาม เพียงไม่กี่กระบวนท่า ฝาแฝดเงามืดก็พ่ายแพ้ลง
เมื่อเห็นท่าไม่ดี รีลีผู้เป็นพี่สาวจึงตัดสินใจเสียสละตัวเองเพื่อรั้งศัตรูแกร่งทั้งสามตัวนี้ไว้ และเปิดทางรอดให้แก่น้องสาวของตน!