กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 162 บทกวีพยากรณ์สุดพิศวง! วิกฤตของดีเลีย!
เมืองหินทราย บริเวณมุมหนึ่งของเขตตะวันออก ภายในร้านพยากรณ์อันวังเวงแห่งหนึ่ง
“เบกกี! เบกกี!!”
เสียงโครมครามดังสนั่น
เงาร่างอันเร่งรีบร้อนรนร่างหนึ่งถีบประตูพรวดพราดเข้ามา
“ดีเลีย คุณรอดชีวิตกลับมาอีกแล้วสินะ”
ภายในร้าน เด็กสาวผู้สวมผ้าคลุมหน้าเผยให้เห็นเพียงดวงตาคู่เป็นประกายสดใส
รู้สึก ‘ตื่นเต้นดีใจ’ จากใจจริงที่เห็นสหายสนิทยังมีชีวิตรอดกลับมา
ดีเลียทิ้งตัวนั่งลงอย่างไม่สบอารมณ์พลางเอ่ยขึ้นว่า
“อะไรกัน ทำไมฉันรู้สึกเหมือนคุณกำลังแช่งให้ฉันกลับสู่อ้อมอกของอัคคีศักดิ์สิทธิ์อยู่ตลอดเวลาเลยล่ะ”