กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 88 ศิลปะแห่งวาจาของชายชราชุดคลุมเทา
“แกเองเหรอ! นังคนทรยศ! ***!”
เมื่อได้ยินเสียงที่คุ้นเคย มูลก็หันขวับกลับไป และได้เห็นเซียที่กำลังเผยสีหน้าประจบสอพลอคอยบอกข่าวสารอยู่
ความเจ็บปวดแสนสาหัสทางกายและเพลิงโทสะจากการถูกหักหลัง ยิ่งทำให้เขาคลุ้มคลั่งขึ้นไปอีก!
“อ๊ากกก! ฉันจะกินแกทั้งเป็น!”
เขาบิดส่ายร่างกาย ยื่นศีรษะไปยังทิศทางของกรงเหล็กอย่างสุดชีวิต ปากที่เต็มไปด้วยฟันแหลมคมอ้ากว้างอย่างสุดกำลัง ใบหน้าดูน่าสะพรึงกลัวและอัปลักษณ์น่าสะพรึง
ภายในกรงเหล็ก เซียรู้สึกเหยียดหยามในใจอย่างยิ่ง ช่างเป็นไอ้งั่งจริง ๆ!
ไม่ดูเสียบ้างว่าตอนนี้ตกอยู่ในสถานการณ์เช่นไร ยังจะกล้าส่งเสียงเห่าหอนอยู่อีก
“ฉันจะฉีกร่างแก ฉันจะฉีกแกเป็นชิ้น ๆ ทีละคำ ๆ!”
“เจี๋ย ๆ! ฉีกแกเป็นชิ้น ๆ!”