กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 206 จับคน!
“ตำหนักเสวียนจีล้วนมีแต่บุรุษรูปงามสตรีโฉมสะคราญ ผิวพรรณเนียนนุ่มราวกับเต้าหู้...”
“พวกโอสถคืนวัยที่วางขายตามตลาด ศิษย์ตำหนักเสวียนจีไม่กินกันหรอก พวกเขามีสูตรลับเฉพาะของตนเอง แต่ต้นทุนของขี้ผึ้งผิวหิมะนี้ล้วนสูงลิบลิ่ว”
มีผู้บำเพ็ญหญิงอยู่ใกล้ ๆ เวินจือจือกระซิบกระซาบวิพากษ์วิจารณ์ ในวาจาล้วนแฝงความหมายว่าอยากได้
เวินเป่าจูกล่าวขอบคุณไม่ขาดปาก
“แม่หนูน้อย นี่คือโอสถร้อยวิญญาณ กลืนกินลงไปหนึ่งเม็ด เจ้าไม่เพียงฟื้นฟูบาดแผลได้อย่างรวดเร็ว ทว่ายังสามารถเพิ่มพูนตบะได้อีกด้วย” เจินเหรินหลียื่นมือออกไป บนฝ่ามือคือโอสถเม็ดขนาดเท่านิ้วก้อย