กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 116 คราบน้ำตาสองสาย
จี้ชิงมองเห็น ‘ตนเอง’ นอนอยู่เบื้องหน้าประตูใหญ่ของสำนักราชันโอสถ
จมดิ่งสู่ความหมดสติ
ข้างกายเขามีศิษย์สองคน
“สหายเต๋า หากรอให้พวกเราไปมณฑลเป่ยเพื่อตามหาคนที่สามารถรักษาศิษย์พี่ใหญ่ของพวกเราได้ เกรงว่าคงจะสายเกินการณ์แล้ว...”
ฟังจากเสียง เป็นศิษย์น้องโจว โจวโหยวเซิง
“สหายเต๋า เจ้าช่วยไปเรียนท่านเฒ่าเย่ทีเถิด... ช่วยศิษย์พี่ใหญ่ของพวกเราด้วยเถิดนะ...”
“เฮ้อ สหายเต๋าโจว ทั่วทั้งมณฑลหนานต่างก็รู้กันดีว่าอาจารย์อาเย่ของพวกเรามีนิสัยถือคำพูดเป็นเด็ดขาด หากท่านไม่ยินยอมลงมือ ต่อให้เจ้าเอาดาบพาดคอท่านก็ไร้ประโยชน์...”
“ขอร้องพวกท่านล่ะ...”
เป็นเสียงที่คุ้นเคย ทว่ากลับแตกต่างจากเสียงในความทรงจำอยู่บ้าง