ตอนที่ 112 ขอมอบแก่ เวินจือจือแห่งสำนักอวิ๋นหลัน

ตอนที่ 112 ขอมอบแก่ เวินจือจือแห่งสำนักอวิ๋นหลัน

มีศิษย์สำนักเสวียนหลิงก้าวขึ้นหน้ากล่าวว่า “ก็แค่ฝูงชนไร้ระเบียบกลุ่มหนึ่ง นั่งไปสิบปีก็ไร้ประโยชน์”

“ข้าได้ยินมาว่าพวกศิษย์สำนักอวิ๋นหลานล้วนซวยกันทั้งนั้นมิใช่หรือ หรือว่าจะถูกศิษย์น้องหญิงเล็กส่งผลกระทบเข้าแล้ว ฮะ ๆ ฮ่า ๆ!”

“ศิษย์น้องหญิงเล็กคงมิใช่บำเพ็ญวรยุทธ์เลอะเทอะเปรอะเปื้อนอันใดมาล่อลวงศิษย์พี่ใหญ่หรอกนะ มิเช่นนั้นไฉนพักนี้ศิษย์พี่ใหญ่ถึงได้ราวกับเปลี่ยนไปเป็นคนละคน ไม่เคยมีสีหน้าดี ๆ ให้ศิษย์น้องหญิงเป่าจูเลย...”

“เป็นไปได้ มิใช่ว่ากล่าวกันว่าสัตว์วิญญาณพิทักษ์สำนักสองตัวนั้นฟังเพียงวาจาของศิษย์น้องหญิงเล็กหรอกหรือ”

“อย่างนิสัยปากหนักอมพะนำของศิษย์น้องหญิงเล็กนั่น ผู้ใดจะไปชอบลง!”

“มารดามันเถอะ!” เซียวจิงลืมตาขึ้นแล้วกระโดดผึง “เป็นศิษย์น้องหญิงเล็กของสำนักอวิ๋นหลานพวกข้า มิใช่ศิษย์น้องหญิงเล็กของสำนักเสวียนหลิงพวกเจ้า!!!”