เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 111 สำนักเสวียนหลิงถึงจะเป็นบ้านของเจ้า!
ตื่นนอนตอนเช้า เวินจือจือเก็บเกี่ยวผักวิญญาณที่เติบโตเต็มที่จนหมด เตรียมนำไปส่งที่ร้าน
“อาจือจือ...จะ จะไป...ช่วยที่ระ ร้าน...อีกนานไหม...กะ กลับบ้าน...” ฉินหล่างมองเวินจือจือตาละห้อย
เมื่อมองดูฉินหล่างที่คล้ายกับสุนัขตัวใหญ่ เวินจือจือก็เขย่งปลายเท้า ยื่นมือออกไป ฉินหล่างเข้าใจความหมายของนางในทันที ก้มศีรษะลงมาแนบกับมือนาง ให้สัมผัสลูบไล้
“อาจือส่งผักเสร็จก็จะกลับมานะ หากผักนี้ปล่อยให้โตต่อไปอีกจะไม่ค่อยอร่อยแล้ว...”
“รออาจือจือจือกลับมา...”
“กลับมาจะทำของอร่อยให้ศิษย์พี่กินนะเจ้าคะ~” เวินจือจือชะงักไปครู่หนึ่ง เอ่ยถามว่า “พวกศิษย์พี่จะออกจากบ้านกะทันหันหรือไม่เจ้าคะ”
ทว่าฉินหล่างกลับส่ายหน้า
“ต้องช้าหน่อย...หนาน...หนานบอกว่า...”
เวินจือจือเงียบงันไปชั่วขณะ