เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 107 เจ้าตัวน้อยผู้แสนรู้ใจ
จ้าวหยางและพวกศิษย์พี่ถังต้องรีบกลับไปเปิดร้านแล้ว
“รอก่อนเจ้าค่ะ ศิษย์พี่……”
แม่หนูน้อยยกสิงโตศิลาทั้งสองตัวเข้ามา “ข้าหารือกับหงหงและหลานหลานเรียบร้อยแล้ว จะรบกวนให้พวกมันไปทำหน้าที่เป็นสัตว์เทพพิทักษ์ร้านชั่วคราวเจ้าค่ะ~”
หลานหลาน : จือเอ๋อร์ของพวกเราพูดจาน่าฟังเสมอ
เวินจือจือรู้ว่าจ้าวหยางอยากจะกล่าวสิ่งใด จึงเอ่ยขึ้นอีกว่า “พวกเราทำลายตบะศิษย์ระดับสร้างฐานของสำนักพิษห้าไปมากมายเพียงนั้น ย่อมตกอยู่ในสถานการณ์มิมรณะมิแตกดับกับพวกเขาแล้ว พวกเขาจะต้องกลับมาหาเรื่องอีกเป็นแน่ ทางด้านสำนักยามปกติก็ไม่มีผู้ใดอยู่ ศิษย์พี่เนี่ยกับพวกเขาก็หารือกันแล้วว่าจะออกไปหาประสบการณ์ข้างนอก ดังนั้นจึงให้หลานหลานกับหงหงไปพิทักษ์ร้านเจ้าค่ะ……”
เวินจือจือใคร่ครวญอย่างถี่ถ้วนแจ่มชัด
หลานหลานและหงหงเนื่องจากติดพันธนาการของผนึก ในการต่อสู้จึงเสียเปรียบเป็นฝ่ายตั้งรับ หากไปพิทักษ์ร้าน เมื่อคนของสำนักพิษห้ามาล้างแค้น ขอเพียงพวกศิษย์พี่ศิษย์พี่หญิงไม่ออกไปนอกร้านก็ย่อมไม่เป็นอันใด